تسلیم

یلدا مبارک.ان شالله که قدر همو بدونیم

چند شب پیش یکی از دوستانم یه ماجرائی رو تعریف کرد که فکر کردم بد نباشه اینجا هم برای دوستانم تعریف کنم.می گفت:

یه روز تو ژاپن یه جوونی موقع برگشتن از شرکتشون رفته بود بالای یه پل می خواست خودشو پرت کنه پائین.همکارهاش که از اونجا رد میشدن ازش پرسیده بودن که: چه کار میکنی موشیتسو(مثلا)؟

اونم گفته بود که میخوام خود کشی کنم بعد یهو همکارهاش 4،5 نفری میرن بالای پل میگه یالا با هم می پریم اگه می پری ما هم می پریم!!!!!!!!!!!!!!!!! بعد موشیتسو که می بینه اینطوریه خجالت می کشه و می یاد پائین بعد اون همکارش که بغلش بوده یه کشیده محکم میزاره تو گوشش و میگه تو همچین دوستائی داری بعد می خوای خودکشی کنی دردت چیه؟؟؟!!

دوستم می گفت اونجا بود که فهمیدم ژاپنی ها چرا پیشرفت کردندومی کنند...؟؟

 

راستی خدا که همه هم و غمش اینه که چرا انسانها شاد نیستند با اینکه من این همه برکت براشون قرار داده اونوقت بعضی ها فکر میکنند که اگه برقصند یا دست بزنند و شادی کنند خدا ناراحت میشه ؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!

 

میگن انوشیروان عادل تصمیم گرفت کاخی رو بسازه و اونجا به شکایت مردم رسیدگی کنند و اسم این کاخ رو کاخ عدالت بذاره.برای ساخت این کاخ یه جائی رو در نظر گرفتندو شروع کردند به خریدن خونه ها و زمین های اون اطراف .همه خونه ها ی مورد نیاز رو خریدند از مردم فقط یه خونه بود که صاحبش پیرزنی بود که حاضر به فروش ملکش نشد تا اینکه خبر به گوش انوشیروان رسید اونم دستور داد تا پول بیشتری پرداخت کنند باز هم جواب نگرفتند و بالاخره انوشیروان خودش به خونه پیرزن رفت تا موضوع رو پیگیری کنه .وقتی انوشیروان از پیرزن پرسید که چرا حاضر نیست که خونه شو بفروشه جواب جالبی شنید .پیرزن گفت که من اگه از اینجا برم دیگه کجا می تونم همسایه ای به خوبی شما پیدا کنم؟؟؟ انوشیروان که جوابی نداشت به این سوال و از طرفی هم می خواست که کاخ عدالت بسازه نمی تونست به زور هم اونو وادار به فروش خونش بکنه و اون کاخ همونطوری یه خورده کج ساخته شد.

فلولا نصرهم الذین اتخذوا من دون الله قربانا الهه بل ضلوا عنهم و ذلک افکهم و ما کانو یفترون  (ایه 28 الاحقاف)

قربانی یعنی قرب،نزدیکی،درکنار خود دیدن؛قرب الی الله یعنی اینکه انسان خود را به خدا نزدیک ببیند واز بازیهای نفس که به او فریبکارانه نشان می دهد که اله ها یا چیزهای دیگری هستند که انسان را در مسیر زندگی اش یاری می کنند و یا به او امنیت و انرژی میرسانند با تکیه بر پروردگار رها سازد و تنها الله واحد را مرکز کنترل خود بداند و خود را در دل خداوند ببیند و امنیت را تنها از خود خدا بداند.در آیه بالا دیدیم که کسانی که اخذ می کنند از هرچیزی که پایین تر(دون)از الله باشد و خود را نزدیک (قربانا) اله یا مرکز کنترل کوچکتر از الله مثل پول،لباس،غذا،جن،انس،مغز،عقل،رسولان،امامان و...بداند و یا ببیند که آنها هستند که اورا هدایت می کنند آری(بل)آنها در ضلالت و تاریکی قرار دارند.پس قربانی اصلا به معنی کشتن گوسفند نیست و کجا کشتن گوسفند شادی اور است و فقط لحظه ای انسان شاد است که خود را نزدیک خداوند بداندو این یعنی عید قربان به معنای واقعی.حتما به دی وی دی های نیروی برتر و یا عرفان در مقام ابراهیم و ذبح نفس 1و2و3 کانون ارزشمند کیمیا رجوع کنید و این مفاهیم را به گونه ای دیگر درک نمائید.متشکرم

مردن انسان توهمی بیش نیست

ما برای مردن خلق نشده ایم و مرگ چیزی نیست که خدا برایمان مقدر کرده باشد که حتما باید در لحظه مشخصی بمیریم و در واقع اختیار صد در صد مرگ و زندگی مان در دستان خودمان است و همه رویدادهای زندگی ما بر اساس باورها و تصاویر ذهنی ما برایمان توسط خداوند آشکار می شود .طبق آیه 143 سوره مبارکه ال عمران انسان در رویای ذهنش از قبل بر اساس مشاهداتش در جهان فیزیک  و باورهایش  روزی را می دید که خواهد مرد و...( و لقد کنتم تمنون الموت من قبل ان تلقوه فقد رایتموه و انتم تنظرون) (وشما مرگ را پیش از آنکه با آن روبرو شوید سخت آرزو می کردید پس آنرا دیدید و نگاه می کردید)

 این مطلب حتی توسط علوم روز دنیا بخصوص فیزیک به اثبات رسیده.در طول تاریخ هم انسانهائی را داشته ایم که طول عمر طولانی داشته اند مثلا حضرت نوح علیه السلام و ...ما به کرات شنیده ایم که بعضی اعمال عمر را زیاد می کند مثلا صله رحم .

باز هم شاید بعضی ها به استناد به آیه مبارکه( کل نفس ذائقه الموت)(185 آل عمران و 35 الانبیا و 57 عنکبوت)این موضوع را رد شده بدانند ولی آیا نفس یعنی انسان؛ من که فکر نمیکنم و میدونم که نفس به قسمت پایین مغز گفته می شود که به واسطه باورهای منفی نوع چیدمان سلولهای ان بخش از مغز تغییر کرده و دستورها و پیامهای محدود و اهریمنی را به انسان القا می کند که البته فانی است و می میرد.اما انسان باقی می ماند اگر نامحدود بودن خداوند را باور داشته باشد.

گفتن عایشه مصطفی علیه السلام را که تو بی مصلا به

هر جا نماز می کنی چون است....  

عایشه روزی به پیغمبر بگفت        یا رسول الله تو پیدا و نهفت  

 هر کجا یابی نمازی می کنی        می دود در خانه ناپاک و دنی 

مستحاضه و طفل و آلوده پلید       کرد مستعمل به هر جا که رسید 

 گفت پیغمبر که از بهر مهان        حق نجس را پاک گرداند بدان 

 سجده گاهم را از آن رو لطف حق         پاک گردانید تا هفتم طبق 

هان و هان ترک حسد کن با شهان       ورنه ابلیسی شوی اندر جهان  

کاو اگر زهری خورد شهدی شود        تو اگر شهدی خوری زهری بود 

 کاو بدل گشت و بدل شد کار او        لطف گشت و نور شد هر نار  او 

(مثنوی معنوی دفتر دوم)